Şöyle yaşamın harala güresine bir miktar ara verip soluklanma babında da olsa;

Hem gazeteci arkadaşlarımızla vuslata ermek hem de komşu şehrin değer verdiği insanları ödüllendirdiği ortamın samimiyetini koklama adına, geçtiğimiz gün Nevşehir’deydik.

Türkiye Gazeteciler Federasyonunun 72. Başkanlar Konseyi Toplantısında; gazeteciliğin temel sorun ve geleceğini tartışmak kadar, Kapadokya’nın o eşsiz güzelliğinde Kapadokya’ya değer verip katkı sunanlarla buluşmak ayrı bir duyguydu.

“Kapadokya Değer Ödülleri” programı kapsamında marifette iltifata tabidir sözünün o anlamalı güzelliğinde, bu ülkede gittikçe kaybolan ve şişirme egoların hüküm sürdüğü bir iklimin dışında, hak edenlerin hak ettikleri manevi boyutu yüksek anlarına şahit olmak, kendi adıma da bir şanstı.

Köşeye sıkışan, maddi olduğu kadar manevi boyutuyla bile olsa demokratik temayül ve görevlerini zorluklarla karşı karşıya yürütmeye çalışan basın erbabının karşılaştığı mesleki problemler, elbette ki önemliydi.

Bunlara ek olarak gazetecilik ve yayıncılık noktasında sektörün sorunlarının masaya yatırılıp, mesleki dayanışmanın güçlendirilmesi kadar, günümüz yeniliklerinin yaşanan değişim ve dönüşüm karşısındaki adaptasyonu ve hızı ön plana çıkıyordu.

Tüm bunlara ek olarak; geleneksel gazeteciliğin hoyrat küresel düzenin kırılan fay hatlarından sağ salim çıkıp, yeni dünya düzenin kaygan dijital ortamına adapte olma durumu, anlayana saz misali masaya yatırılıyordu.

Bu bağlamda güncel betimlemeler eşliğinde gazetecilik mesleğinin tozunu yıllarca yutmuş meslek erbabı açısından,

Tozu yutmak kadar, kalkan toz bulutunun içinde varlığını sürdürme gayreti,

Hem de toza bulanıp bulaşmadan ehemmiyet arz ediyordu.

Üstelik bir de önünü görme kabiliyetini;

Başkalarının olmanızı istediği ve yönlendirdiği çerçevenin dışında (e hadi namusunla diyelim),

Yani anlayacağınız kem gözlere şiş ama illaki kendi gözlerinizin ve aklınızın vicdanına mahkum bir mahkumiyetle yapmanın, iradesini sergilemek gerekiyordu.

Yaşama dair ve insani olanı,

Yine insan kalma şartları nezdinde ifa edip ayakta kalmayı becermek,

Basının temel sorunu olarak görünüyordu…

Basının varlığı, zaten toplumun sesi ve hissiyatını kapsıyordu.

Oysa esas sorunun düşünce özgürlüğünü ve bağımsızlığını yitirmiş bir gazetecilik ve yayıncılığın,

Toplumun gözü kulağı olamayacağı,

Duyu organlarını yitirmiş,

Akli yetilerini kiraya vermiş,

Kör, topal, sağır,

Eh az buçuk zavallı bir meczuba dönüşeceği gerçeği,

Nedense görülmüyor,

Belki de görülmek istenmiyordu.

Görülmeyen veya görülmek istenmeyen onca şey arasında,

Hadi yer üstünü geçtim, üstüne üstlük yar altı ve gök yüzünden de aynı anda üç farklı boyuttan gezilebilen,

Güzel Atlar Diyarı Kapadokya’nın,

Güzel memleketi Nevşehir’de, farklı bir güzellik yaşanıyordu.

Bu bağlamda;

Anadolu basının sesi olma özelliğiyle Türkiye Gazeteciler Federasyonu Başkanı Sayın Yılmaz Karaca’ya,

Ve böylesine zorlu ve kapsamlı bir programı,

Yine kendi güzelliğinin özverisiyle ortaya koyan,

Nevşehir Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Sayın Bayram Ekici’ye teşekkür ediyorum.

Tabii ki gazeteciliğin tüm meşakkatini çeken,

Basın mensubu değerli arkadaşlarımı da unutmaksızın bir kez daha şükranlarımı sunuyorum…

Soluk renkli yalanlar,

Yıpranmış plastik çiçeklerle kendi varlığımıza yabancılaştığımız,

Bu kaotik dünya düzeninde,

Ruhumuzu istila eden benciliğimizin dışında,

Halkın sesi olma becerisini,

Yitirmeme hususundaki,

Beceri ve azimleri için…

916055740 1493286742914970 8851438154579664005 N